Een pasgeboren baby heeft een raar roze plekje op haar ruggetje. “Trekt wel weg,” zegt de verloskundige. Maar het plekje wordt een “blauw meertje in een bos” dat al snel een tumor blijkt te zijn. Een zeer kwaadaardige vorm van leukemie die zo zeldzaam is, dat er weinig bekend is over de behandeling. Terwijl de arts de ouders aanraadt zich op het ergste voor te bereiden en over chemotherapie begint, begint de moeder haar spullen in te pakken.

Ziek zijn doe je niet alleen en het is de liefde van de mensen om je heen die helend kan zijn. Over de kracht van die liefde gaat het bijzondere relaas van Charlotte, dochter van schrijfster Pia de Jong. En over de moed om – tegen alle goed bedoelde en dringende adviezen in – niet door te blijven vechten en voor een behandeling te kiezen die meer kwaad dan goed kan doen, maar om de tijd die nog rest in alle rust, warmte en liefde als gezin door te brengen.

Maar terwijl het gezin zich voorbereidt op het naderende afscheid geschiedt een wonder. De rare plekken verdwijnen en Charlotte leeft langzaamaan op. Het blijkt dat de ziekte vanzelf kan verdwijnen. Inmiddels is Charlotte een gezonde, levenslustige tiener en is het behandelprotocol voor haar ziekte gewijzigd: eerst afwachten voordat er groot geschut wordt ingezet.

Als de dood ineens zo dichtbij komt, dan stort je wereld in. Maar zoals dit verhaal duidelijk maakt, geeft het ook helderheid en moed om te kiezen voor wat belangrijk is. Soms kan niet behandelen de beste behandeling zijn. Maar een liefdevolle behandeling is altijd de beste behandeling.

Pia de Jong, Charlotte, uitgeverij Prometheus

Advertisements